terwijl mijn gehaktballen stonden aan te branden was ik al véél te veel maïzena bij de kersen aan het gooien, op goed geluk. Ook niets afmeten, weerspiegelt een beetje van wie er in de keuken staat. Uiteindelijk is het een lauw-warme combinatie geworden van aangebakte gehaktballen met een saus die naar poeder smaakte. Maar kamergenoot en vriendin vonden het heerlijk hoor ;-). We schakelen even over naar een ander onderwerp: daten via het internet. Het is heel hip, iedereen doet het (nouja niet iedereen want, jawel er bestaan nog altijd mensen die geen facebook-account hebben en het begrip speed-daten zelfs niet kennen). Het geluk zij met hen, want ze missen niets. Uiteraard heb, ook ik, op avondjes uit dingen meegepikt en daar kwamen volgende twee progamma's uit die ik heb geïnstalleerd: Blendr (waarom de E hier opeens is uitgelaten begrijp ik niet, gezien het een afgeleide is van de applicatie Bender die doelt op een homoseksueel publiek) en Tinder. Ik moest dus een profiel bij elkaar schetsen. Let wel, de twee applicaties zijn verschillend. Terwijl men op Blendr zowat iedereen kan toevoegen van 18-80 jaar man/vrouw kan men op Tinder enkel een gesprek aangaan indien de andere persoon je ook leuk vindt. Kwestie van het (nog) wat makkelijker te maken. Als eerste ben ik verzeild geraakt op Tindr. Na een aantal dagen berichtjes te krijgen in de trant van "Alles goed schatje" of nog erger : "Wanneer u wilt afspraak met ik?" besloot ik ook eens te gaan rondneuzen. Volgende profielen zouden volgens de applicatie bij mij passen:
Tristan, ik vraag me serieus af of hij zo ook de slaapkamer binnenkomt.
Goed, waarom Blendr dus ook maar 1 seconde aangeeft dat ik mogelijk met deze mannen zou matchen blijft me een vraag. Laat staan, iemand. Tenzij je een fetish hebt voor mannen die uit een kast of eender welk voorwerp "poppen" en hierbij een vreemd lachend gezicht trekken trekt dit niet aan. Ook vraag ik me af waarom mannen in eerste instantie zo'n foto als profielfoto instellen. Ik begrijp dat elk individu dat op deze wereld rondhobbelt vreemde/rare/grappige foto's heeft. Maar om ze te gebruiken als profielfoto om iemand er van te overtuigen dat hij/ zij de perfecte match zou zijn blijft een vraagteken bij mij. Dus ging ik over naar Tinder. Een applicatie waarbij je ook kiest (zoals bij Blendr) of je iemand leuk vindt of niet. Als deze persoon er hetzelfde over denkt krijg je de mogelijkheid om een chat-conversatie aan te gaan. Van de vele profielen die verschenen per minuut had ik er een aantal geselecteerd. Op basis daarvan heb ik twee dates gehad. Date nr 1 was, of beter gezegd, is er eentje uit de sales, je kan je voorstellen wat een tegenslag het voor me was dat hij wel héél weinig praatjes had. Beter gezegd, geen. Na uren het woord te voeren en uitbundig over mezelf te praten (en ja ook ik geraak dat beu na een tijd) plus véél te veel wijn werd ik de volgende morgen wakker met kleren aan (yes!) en besloot een koffietje te gaan drinken. Ontbijt was niet nodig meneer sales. Date nr 2 kwam in de buurt van wat we noemen een goede, normale date. Mijn gesprekspartner was aangenaam en vlot in de omgang. Toch viel het me op hoe vreemd het soms is om tegenover een compleet ongekend persoon te zitten en elkaars leven wat uit te pluizen, om bovenop nog eens na te gaan of je bij elkaar zou passen. Om een lang verhaal kort te maken, Tinder wint bij deze! Onthoudt wel goed; je moet over een hoge dosis aanpassingsvermogen beschikken mocht je deze test voor jezelf willen doen. Want op het einde van het verhaaltje blijven het vreemden, waar je niet mee bent opgegroeid, die je alles nog moet uitleggen en waar je jezelf uiteindelijk aan zal moeten blootstellen. De vraag is of je dat wil doen. Geloof me, ik kan hier nog veel verder op ingaan maar dat doe ik jullie niet aan. Probeer het zelf maar eens uit. Smiley.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten